Не секој може да ја разбере приказната за глуварчето. За 56. издание на „Илинденски денови“, глуварчето не беше избрано само затоа што е убав симбол. Тоа е цвет што не се плаши од патувањето. Ветерот ги носи неговите семиња далеку, а тие повторно пуштаат корен.
Исто како традицијата.
Токму затоа оваа фотографија на м-р Љупка Стефановска има посебна тежина.
Како етнокореолог, кореограф и долгогодишен стручен соработник на фестивалот, таа со години не само што го проучува македонскиот фолклор, туку и се грижи неговите „семиња“ да стигнат до нови генерации. Преку научната работа, стручните истражувања, семинарите и фестивалската програма, таа тивко го прави она што глуварчето го прави природно – го пренесува животот понатаму. Некои луѓе се на сцената затоа што настапуваат.
Љупка Стефановска е дел од „Илинденски денови“ затоа што се грижи сцената секогаш да има што да раскаже.
И можеби токму затоа, во нејзините раце, глуварчето не е цвет.
Тоа е најубавата метафора за традицијата.
Љупка Стефановска личноста која се грижи македонскиот фолклор да стигне до новите генерации
