Не е најважен човекот што ќе го видите на сцената.
Понекогаш најважен е оној што знае зошто сцената изгледа токму така.
Тоа е м-р Валентин Соклевски. Со децении е дел од „Илинденски денови“. Не како човек што се појавува пред рефлекторите, туку како човек што знае што стои зад нив. Како етнолог, програмски селектор и еден од најдобрите познавачи на македонското традициско наследство, неговата работа никогаш не била само организација.
Таа започнува многу пред да се запалат рефлекторите на сцените.
Во изборот на ансамблите.
Во разговорите со учесниците.
Во стручните семинари.
Во изложбите.
Во научните истражувања.
Во илјадниците детали што публиката речиси никогаш не ги забележува, а токму тие прават еден фестивал да остане свој.
Со години ги собира приказните на македонскиот фолклор за тие никогаш да не останат само архивски записи. Знае дека традицијата не е нешто што се изложува зад стакло. Таа живее само ако се пренесува, ако се разбира и ако постојано ѝ се пристапува со почит. Во време кога многу работи се менуваат преку ноќ, постојат луѓе што тивко се грижат највредното да остане исто. Не затоа што се плашат од новото, туку затоа што знаат дека иднината нема вредност ако ги изгуби своите корени.
И можеби токму затоа „Илинденски денови“ не се само фестивал.
Тие се континуитет.
Континуитет што не се случува сам од себе.
Го создаваат луѓе кои знаат дека наследството не се добива. Наследството секојдневно се чува.
Валентин Соклевски е еден од тие луѓе.
„Традицијата живее ако се пренесува, ако се разбира и ако ѝ се пристапува со почит“-Валентин Соклевски
