Синоќа, виртуозот на гитара Влатко Стефановски ја доби наградата „Порин“ за специјални заслуги за неговиот посебен придонес во хрватската музика. Наградата му ја врачи Златан Стипишиќ Џибони на концертот во концертната сала Иво Тијардовиќ во организација на Хрватскиот дом во Сплит, додека гостин на вечерта беше Миа Димшиќ.
Наградата се доделува за неговото исклучително творештво, кое силно ја обележа регионалната музичка сцена, вклучително и хрватскиот културен простор. Истиот ден во хотелот Диоклецијан во организација на Croatia Records, беше промовиран неговиот најнов албум.
Во текот на својата децениска кариера, Стефановски изгради автентичен и препознатлив музички израз во кој етно-џезот, инструменталниот рок, џез-фузијата и блузот се природно испреплетени, силно проткаени со наследството на традиционалните македонски ритми. Токму оваа единствена комбинација го направи симбол на македонскиот музички ритам, но и еден од најпочитуваните гитаристи на меѓународно ниво. Неговото музичко патување започнало кога добил акустична гитара како подарок во 1965 година, за која всушност на почетокот не покажал голем интерес. Сепак, за време на средношколските денови се родил неговиот интерес, почнал да свири, да создава музика и да формира бенд, сè со цел да заштеди пари и да заработи пари за уште подобра гитара и засилувач. Кога завршил средно училиште, бендот „Леб и сол“ веќе бил сериозен бенд, а подоцна станал еден од највлијателните во историјата на регионалната музика. Бендот од Скопје, чија работа трајно ја промени перцепцијата за инструменталната и етно-музиката во овој регион, стана познат по својот карактеристичен звук, за што најзаслужен е нивниот фронтмен Стефановски. Од 1978 до 1991 година, тие снимија 13 албуми, вклучувајќи и албуми во живо, а еден од највпечатливите е „Live in New York“, снимен во 1991 година во клубот CBGB. Секако вреди да се спомене албумот „Live in Macedonia“, кој беше издаден откако групата повторно се обедини во 2006 година за да одбележи 30 години од своето постоење со поставата на Влатко Стефановски, Бодан Арсовски, Гарабет Тавитјан и Кокан Димушевски.
По распадот на бендот „Леб и сол“, Стефановски оствари исклучително богата и разновидна соло кариера. Бројни албуми, соработки, музика за филм и театар и меѓународни соработки со музичари од светска класа како што се Џон Меклафлин, Алан Холдсворт, Ману Каче, Пино Паладино, Тони Левин, Мирослав Тадиќ и Теодосије Спасов. Неговиот албум „Сараево“ исто така остави свој белег, кој е создаден од потребата да ги стави своите чувства за градот што го сака на албум, а сите приходи од продажбата ги донираше на децата без родители. Низ годините, тој соработувал со голем број од најважните имиња во хрватската музика, меѓу кои Џибони, Арсен Дедиќ, Оливер Драгојевиќ, Матија Дедиќ, Миа Димшиќ, како и со инструментални проекти како што се „Боу вс Плектрум“ (Хојсак и Новосел), но и со Загрепската филхармонија. Редовно настапувал на концертни сцени низ целата земја и учествувал во бројни албуми кои ја добиле наградата „Порин“ во различни категории, како изведувач и инструменталист.
Особено е значајно што наградата Порин, доаѓа набргу откако Стефановски го објавува изданието на кое интерпретира десет евергрини од Ѓорѓе Новковиќ – Guitar Sings, снимени со Кралскиот филхармониски оркестар во легендарното студио Abbey Road, со што симболично ја поврзува својата меѓународна кариера и трајната поврзаност со музиката од овие простори. Со оваа награда, Влатко Стефановски се приклучува на истакнатата листа на добитници на наградата за специјални заслуги „Порин“, меѓу кои се Стивен Ковачевич, Стинг, Роџер Вотерс, Џони Винтер, Џон Лидон, Артуро Сандовал, Жан-Лук Понти, Рон Картер и Ли Кониц. Придонесот на Стефановски секако е препознаен во неговото трајно музичко влијание, врвните вредности и честите и добро прифатени гостувања во Хрватска, што се вреден додаток на неговата исклучителна кариера.
Фотографии: Филип Ковачевиќ
